Γράφει ο Μανόλης Κωνσταντάκης

Μανόλης Κωνσταντάκης

Ο Μανόλης Κωνσταντάκης γεννήθηκε στην αποπνικτική ζέστη της 30ης Ιουνίου του 1966 στην Αθήνα. Μεγάλωσε στα χώματα της Ικαρίας, με το βαθύ γαλάζιο ολόγυρα, τους αέρηδες και το ελεύθερο πνεύμα της. Στην Αθήνα ήρθε η οικογένεια του με τη μεταπολίτευση. Τελείωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Χολαργό. Το πανεπιστήμιο επίσης στην Αθήνα. Του ήταν αδιάφορο όμως, μια αγγαρεία που ξεπέταξε από πάνω του όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Του άρεσε και του αρέσει η περιπέτεια, η ένταση, η rock μουσική, τα τρελά ξενύχτια με ποτό συζήτηση και καλές παρέες. Είναι πλάσμα της νύχτας, αλλά όχι παιδί της πόλης. Μεγάλα διαστήματα τα πέρασε στη φύση, μόνος συνήθως σε βουνά και δάση, ή σε ερημιές. Πολυτεχνίτης, ασχολήθηκε με διάφορα επαγγέλματα, από εργάτης σε οικοδομές και αποθήκες μέχρι οργάνωση βιβλιοθήκης , πωλητής, υπάλληλος γραφείου, ασφαλιστής στις «καλές εποχές», σερβιτόρος, πορτιέρης, ναυτικός για λίγο, περιπλανώμενος κάποιες φορές. Σπούδασε σχέδιο και κατασκευή κοσμήματος, δεν δούλεψε όμως ποτέ στο αντικείμενο αυτό. Του άρεσε να δημιουργεί ενώ απεχθανόταν να πουλάει. Τα τελευταία 11 χρόνια εργάζεται ως υπάλληλος γραφείου. Ανέκαθεν λάτρευε το διάβασμα. Έγραφε στίχους από τα νεανικά του χρόνια. Πριν λίγα χρόνια έγραψε για το γιό του ένα παιδικό παραμύθι και έτσι ξεκίνησε να γράφει ιστορίες. Γράφει sci fi, fantasy δυστοπικές ιστορίες . Έχει γράψει μέχρι τώρα 8 διηγήματα, εκτός από το παιδικό παραμύθι και προσπαθεί να τελειώσει δύο μυθιστορήματα. Γνώρισε τη γυναίκα του και παντρεύτηκε πριν 18 χρόνια. Έχει δύο παιδιά. Ζει και εργάζεται στο Χολαργό.

ΕΡΗΜΟΣ…Του Μανόλη Κωνσταντάκη

Η Έρημος. Απέραντη, τρομερή στην ομορφιά της, αμείλικτη και γοητευτική. Σε ρουφάει και σ’ αιχμαλωτίζει. Σε στραγγίζει από ζωή αν δεν την αντέξεις. Μια πυρωμένη θάλασσα τη μέρα, ένας παγωμένος τόπος που θαυμάζεις τα κεντίδια του γαλαξία τη νύχτα ...
Διαβάστε περισσότερα

ROAD TRIP…Του Μανόλη Κωνσταντάκη

Τα πιο όμορφα πράγματα και καταστάσεις στη ζωή, γεννιούνται, γίνονται αυθόρμητα. Χωρίς «μα» «γιατί» και «διότι». Χωρίς υπολογισμούς . Κάποιος έχει μια όμορφη ιδέα και το μόνο που χρειάζεται να πεις είναι ένα «είμαι μέσα». Εκεί ξεκινάει η μαγεία ...
Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΦΤΑΣΤΕΡΙΑ…Του Μανόλη Κωνσταντάκη

Περνάει ο καιρός, μέρα τη μέρα, χρόνο το χρόνο, ξεγελώντας μας εξακολουθητικά κι αδιάφορα, ...
Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑΤΙ ΜΙΛΑΩ ΜΕ ΣΤΙΧΟΥΣ…Του Μανόλη Κωνσταντάκη

Τι είναι ποίηση; Με ρώτησε φίλος τί είναι ποίηση. Του απάντησα να ρωτήσει κάποιο φιλόλογο γιατί δεν τα πάω καλά με τους ορισμούς και τους κανόνες. Επέμενε όμως για το τι θεωρώ εγώ ποίηση. Το μόνο που μπόρεσα να πω, είναι αυτό που μου ήρθε πρώτο στο νου, αυτό που ...
Διαβάστε περισσότερα

Μ. ΒΔΟΜΑΔΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ (Αφηγηματική ανάμνηση σε μορφή μικρού διηγήματος)Του Μανόλη Κωνσταντάκη

Πρέπει να ήμουν δέκα χρονών εκείνο το Πάσχα, ναι σωστά, δέκα ήμουν γιατί ήταν το Πάσχα του 1976. Είχαμε πάει στο χωριό του πατέρα μου, στη Σάμο, να περάσουμε το Πάσχα με την γιαγιά και τον παππού ...
Διαβάστε περισσότερα

ΟΙ ΠΥΡΕΣ ΑΝΑΒΟΥΝ…Του Μανόλη Κωνσταντάκη

Στη διάρκεια του Μεσαίωνα οι τότε εξουσιαστές όταν ήθελαν να βγάλουν από την μέση κάποιον ισχυρό τους αντίπαλο, τον κατηγορούσαν για σατανισμό, σοδομισμό μαγεία και αίρεση ...
Διαβάστε περισσότερα

ΠΙΣΤΕΥΩ ΕΙΣ ΕΝΑΝ ΦΟΒΟΝ…Του Μανόλη Κωνσταντάκη

Φοβάμαι το «μετά», αυτό το απειλητικό κι απατηλό άγνωστο. Φοβάμαι την κρυμμένη του απειλή για τιμωρία κυρίως, όπως φοβάμαι και την νεφελώδη του υπόσχεση, για απόλυτες μα ασαφείς ανταμοιβές σε μια άχρονη κατάσταση ...
Διαβάστε περισσότερα

ΚΑΒΑΤΖΕΣ…Του Μανόλη Κωνσταντάκη

Καταλαβαίνεις την τοξικότητα κάποιων ανθρώπων τόσο μέσα από την καθημερινή συναναστροφή μαζί τους, όσο κι από τις φανερές ή τις όχι και τόσο φανερές συνήθειες τους. Ιδιαίτερα τοξικό είδος είναι οι αποταμιευτές, οι άνθρωποι της καβάτζας ...
Διαβάστε περισσότερα

ΦΑΣΟΥΛΗΔΕΣ…Του Μανόλη Κωνσταντάκη.

Σε καιρούς σαν κι αυτούς που ζούμε, όπου η οικονομική ένδεια συνοδεύεται από την απελπισία για την έλλειψη προοπτικής, πράγμα που σημαίνει την οιονεί διαιώνιση των προβλημάτων, είναι πολύ εύκολο να σερβιριστεί πολιτικός σανός ως παντεσπάνι ...
Διαβάστε περισσότερα

ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ… Του Μανόλη Κωνσταντάκη

Στη πλαστική μας κοινωνία όπου όλα έχουν ημερομηνία λήξης, με υπέρογκο κόστος και μηδαμινή αξία, είναι η κάθε ανάπαυλα ταυτόχρονα πολύτιμα μελαγχολική, μα και μαζοχιστικά ελκυστική ...
Διαβάστε περισσότερα
Scroll Up