https://ikariologos.gr/oroi-xrisis/
Κατά μάνα, κατά κύρη…

Κατά μάνα, κατά κύρη…

Χωρίς τσίπα ηθικής, αλλά με άφθονη ηθική Τσίπρα, ο υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ. ανέλαβε -πω, πω, πωπώ- την πολιτική ευθύνη για τη ρίψη δακρυγόνων στους συνταξιούχους. Εντελώς ανέξοδα ασφαλώς. Διότι, κύριε, ανάληψη ευθύνης και δη πολιτικής, δέον όπως συνοδεύεται από υποβολή παραιτήσεως. Δεν γίνεται να ομολογείς το έγκλημα και ταυτοχρόνως να παριστάνεις πως δεν ξέρεις τίποτα για τον φόνο. Ούτε να συμψηφίζεις τη δεξιά με την αδέξια χημεία. Οφείλεις να υποστείς τις επιπτώσεις του σφάλματος, να τεθείς υπό κρίσιν, βρε αδελφέ, έστω και για τα μάτια του κόσμου.

Συντάκτης:
Δημήτρης Νανούρης

Η ευθιξία των ντεμέκ αριστερών διαχειριστών της εξουσίας ελαχίστως διαφέρει από την παχυδερμία των προκατόχων τους: εξαντλείται στον διακαή πόθο να ζεσταίνει ο πισινός τους την καρέκλα επ’ άπειρον και πάση θυσία. Μόλις του τράβηξε το αυτί το αφεντικό, ο Νίκος Τόσκας αντέδρασε σαν άτακτο, αμετανόητο μειράκιο που συνελήφθη απ’ τους γονείς του να γλείφει με το δάχτυλο το περγαμόντο. «Συγγνώμη, δεν θα το ξανακάνω» δικαιολογήθηκε, βέβαιος ότι την επόμενη φορά θα χώσει το χέρι ίσαμε τον αγκώνα στο απαγορευμένο βάζο.
Μικρό το κακό, καθότι το παιδί το τρέφουν οι λιχουδιές και την αστυνομία η βία. Αν εφοδιάσεις ένα ντερέκι δυο μέτρα και λάτρη των πολεμικών τεχνών με κράνη, ασπίδες, κλομπ, κρότου λάμψης και ψεκαστήρες με δακρυγόνα και φλιτ, ο κοινός νους κραυγάζει πως θα τα χρησιμοποιήσει με την πρώτη ευκαιρία. Δεν πάει να οπλίζεις τον άλλο σαν αστακό και να απορείς επειδή δεν υποδύεται την οσία Μαρία. Ξεχειλίζει η υποκρισία.
Ιδεωδώς αξιόπιστος, έντιμος και ειλικρινής ο αρχιπραίτορας, υπέδειξε γενναιοφρόνως την επαύριο ως υπαίτιο τον τοπικό διοικητή των ΜΑΤ, ο οποίος έδωσε τάχα την ανάρμοστη εντολή, διασαφηνίζοντας επιπροσθέτως ότι ο ίδιος δεν θα μεταβληθεί σε σάκο του μποξ. Ανάληψη ευθύνης α λα πρωτοδεύτερη φορά Αριστερά, πά’ να πει. Συμπλήρωσε επίσης ότι απ’ τη δύσοσμη, λόγω τοξικών αερίων, ιστορία εξήχθησαν διδάγματα.
Κατακλείδα πρώτη: Οι απόμαχοι της εργασίας αποδεικνύονται εξόχως ανθεκτικοί. Εξήντα χρόνια στη βιοπάλη, κατέβαλαν ένα μάτσο ασφαλιστικές εισφορές, προκειμένου να αμειφθούν με μια τσουρούτικη συνταξούλα ίσα ίσα για τα φάρμακα, την απέριττη, μεσογειακή δίαιτα και κάνα χαρτζιλικάκι στα εγγόνια. Με τα μνημόνια δεν έσωνε ούτε για το βραδινό γιαούρτι. Ο ΣΥΡΙΖΑ τούς έταξε δέκατο τρίτο μισθό και αυξήσεις, αλλά αντ’ αυτών τους έκοψε ΕΚΑΣ, επικουρικές και βασικές αποδοχές.
Αγνώμονες στο έπακρο εκείνοι, έχουν το σθένος να κατεβαίνουν στον δρόμο, να αψηφούν ώς και τα χημικά και να προγραμματίζουν νέες κινητοποιήσεις. Κατακλείδα δεύτερη: Ο Θε…Αλέξης, που τόσο ενοχλήθηκε ο αθεόφοβος από τη βάναυση συμπεριφορά της ΕΛ.ΑΣ., θα μπορούσε κάλλιστα να διατάξει το άνοιγμα της Ηρώδου Αττικού και να δεχτεί την αντιπροσωπεία των συνταξιούχων, εφόσον ήξερε ότι ζητούσαν συνάντηση με την αφεντομουτσουνάρα του. «Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω μέλι» υπενθυμίζει η παλιά, κινέζικη παροιμία την οποία ο πρωθυπουργός εφάρμοσε μέχρι κεραίας, χύνοντας κατόπιν κροκοδείλια δάκρυα. Τι απαιτήσεις να ‘χεις ύστερα απ’ τον Τόσκα; Κατά μάνα, κατά κύρη…
Δημοσιεύθηκε στην Εφ.των Συντακτών 5-10-2016

Κοινοποίηση άρθρου: