«Μιλάω για το μέλλον για να μπορώ να αναφέρομαι στο παρόν»

«Στο τελευταίο βιβλίο επιλέγω να υπάρχει ένα συνεχές μπαίνω-βγαίνω της φαντασίας στην πραγματικότητα. Το βιβλίο αυτό λέγεται «Ποτέ δεν θα με πιάσετε». Δείχνω σε αυτήν τη συλλογή τη δημιουργική και όχι την κατασταλτική πλευρά της φαντασίας»
To πέμπτο βιβλίο διηγημάτων του επιστημονικής φαντασίας με έντονο και επίκαιρο πολιτικό περιεχόμενο υπέρ της ελευθερίας και των μεγάλων αξιών ζωής, κατά του νεοφιλελευθερισμού και του μιλιταρισμού, εξέδωσε ο διανοούμενος, καλλιτέχνης, στιχουργός και τραγουδιστής Παναγιώτης Ξηρουχάκης, με τίτλο «Ποτέ δεν θα με πιάσετε», από τον εκδοτικό οίκο «Συμπαντικές διαδρομές».

Αναρχικός, ευαίσθητος στα προβλήματα του καιρού μας, μελετά και αναγνωρίζει πέραν των αναρχικών θεωρητικών την αξία του Πουλαντζά, του Καβάφη, του Ντοστογιέφσκι, του Νίτσε, του Γκράμσι κ.λπ. Η μεγάλη έκπληξη όμως είναι πως το συγκρότημα στο οποίο μετέχει από το 1999 με την ειρωνική ονομασία «Ντανταΐφι Πορνοστρόικα», το οποίο έχει βγάλει δέκα δίσκους, εκτός από μελοποιημένους δικούς του στίχους, τραγουδάει ποιήματα του Μπρεχτ, του Ντίλαν Τόμας, λόγια του Προυντόν και το εκπληκτικό κείμενο για την αδιαφορία του Αντόνιο Γκράμσι. Μάλιστα στις 22 Νοεμβρίου θα παρουσιάσουν τη μουσική τους δουλειά στην καφετέρια του Ηρακλείου «Μπλόου». Ο ίδιος εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή πάνω στο καίριο ζήτημα της συνεισφοράς των Αλβανών μεταναστών στην ελληνική οικονομία με υπεύθυνο καθηγητή τον Ηλία Κουρλιούρο στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

• Κύριε Ξηρουχάκη, πραγματοποιείτε μια αντισυμβατική διαδρομή με έντονη πνευματικότητα μαζί με την κοινωνική παρέμβαση. Τώρα εκδώσατε μια συλλογή διηγημάτων, τι κομίζετε ως μήνυμα;

Εχω βγάλει πέντε αυτοχρηματοδοτούμενα βιβλία και τα κυκλοφόρησε ο εκδοτικός οίκος «Συμπαντικές διαδρομές». Τα έχω ανεβάσει όλα δωρεάν στο Διαδίκτυο με επιλογή και όποιος θέλει μπορεί να τα διαβάσει. Ολα τα βιβλία μου είναι επιστημονικής φαντασίας, μιλώντας γενικά για το μέλλον για να μπορώ να αναφέρομαι στο παρόν, περιγράφοντας εφιαλτικές στιγμές από τον νεοφιλελευθερισμό, τον μιλιταρισμό, γενικά τον αμοραλισμό τού σήμερα. Διότι αυτή είναι κατά τη γνώμη μου η σωστή λειτουργία της επιστημονικής φαντασίας.

• Τι διαφορά υπάρχει στο τελευταίο σας βιβλίο σε σχέση με τα προηγούμενα;

Στο πρώτο βιβλίο με τίτλο «Μανιακός Δον Κιχώτης» εμπεριέχονται δύο ιστορίες. Η μία ιστορία αφορά έναν λογιστή ο οποίος διαβάζει βιβλία ηρωικής φαντασίας, επειδή όμως δεν μπορεί να ζει τα όνειρά του στην καθημερινότητα, κάποια στιγμή σαλεύει. Κυριαρχεί η φαντασία στην πραγματικότητα και νομίζει ότι ζει ηρωικά χρόνια του Μεσαίωνα και αρχίζει να σκοτώνει. Στο τελευταίο βιβλίο επιλέγω να υπάρχει ένα συνεχές μπαίνω-βγαίνω της φαντασίας στην πραγματικότητα. Το βιβλίο αυτό λέγεται «Ποτέ δεν θα με πιάσετε». Δείχνω σε αυτή τη συλλογή τη δημιουργική και όχι την κατασταλτική πλευρά της φαντασίας.

• Πώς θεωρείτε ότι γίνεται αυτό;

Είναι ο τρόπος που βρίσκει ένας φυλακισμένος να ξεφύγει από την πραγματικότητα, αφού δεν μπορεί να ξεφύγει από τη φυλακή του. Τον «Μανιακό Δον Κιχώτη» τον έγραψα για να κριτικάρω κάποια γρανάζια του συστήματος, που δεν επαναστατούν ποτέ αλλά φαντασιώνονται διάφορες επαναστάσεις ακούοντας σκληρή μουσική, διαβάζοντας βιβλία φαντασίας τύπου Τόλκιν. Αυτό εννοώ ως κατασταλτικό ρόλο της φανταστικής και όχι μόνο τέχνης. Από την άλλη πλευρά, η φαντασία σε όλες τις μορφές μπορεί να είναι πολύ σημαντική στον αγώνα για προσωπική και κοινωνική ελευθερία. Αυτό προσπαθώ να δείξω στο τελευταίο διήγημα «Ποτέ δεν θα με πιάσετε».

• Σε αυτό το διήγημα χρησιμοποιείτε τρία διαφορετικά σύμβολα με αντιθετικά στοιχεία, Καβάφη, Ντοστογιέφσκι, Ντίλαν Τόμας. Πώς τους επιλέξατε αυτούς;

Γιατί τους θεωρώ πολύ σημαντικούς ανθρώπους στην κατανόηση της ανθρώπινης φύσης, που μπορούν να βοηθήσουν τον υπαρξιακό αγώνα του ανθρώπου. Ο Καβάφης είναι μοναδικός όταν λέει, αν δεν μπορείς να αλλάξεις τη ζωή σου, τουλάχιστον να μην την ξεφτιλίζεις. Δηλαδή είναι ένας άνθρωπος ηττημένος λόγω περιστάσεων, που όμως κρατά υψηλά την αξιοπρέπειά του.

• Πρωτότυπο και πρωτοποριακό ως αναρχικός που χρησιμοποιείς τον Καβάφη.

Προσπαθώ να είμαι αναρχικός, είναι ένας αγώνας και αυτός, αλλά έχω επηρεαστεί και από ανθρώπους που δεν είναι απαραίτητα στρατευμένοι στον ελευθεριακό χώρο. Γιατί είμαστε όλοι άνθρωποι και δεν κατέχει κανείς την απόλυτη αλήθεια. Σε αυτό το πεδίο χρησιμοποιώ και τον Ντοστογιέφσκι, παρ’ όλο που δεν ήταν ταξικός επαναστάτης, υπήρξε ένας συγγραφέας που έβλεπε στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής. Ταυτόχρονα έκανε και μια κριτική από την πλευρά ενός ορθόδοξου χριστιανού στον κομφορμισμό της εποχής του και στην έλλειψη πνευματικότητας και δεν πιστεύω ότι είναι τυχαίο πως ο Νίτσε, που έβριζε όλο τον κόσμο, για τον Ντοστογιέφσκι έχει πολύ καλή άποψη.

• Ο Νίτσε έβαλε την ιδέα του Υπερανθρώπου με τη δύναμη ως αυτοσκοπό που είναι επικίνδυνη.

Ο Υπεράνθρωπος έχει πολλές ερμηνείες, εγώ δεν πιστεύω ότι μιλάει για τη δύναμη ως αυτοσκοπό και να εξουσιάζει άλλους ανθρώπους, αλλά είναι θέληση για ζωή. Δεν είναι τυχαίο ότι επηρέασε πολλούς σημαντικούς αναρχικούς και μαρξιστές, όπως τον Γκράμσι και την Εμα Γκόλντμαν.

• Ασχολείσαι όμως και με τον Πουλαντζά.

Τον θεωρώ πολύ μεγάλο μυαλό της Αριστεράς, έκανε πρωτότυπες αναλύσεις για την εποχή του, ήταν αντισταλινικός αλλά έφυγε νωρίς. Επίσης θεωρώ πολύ μεγάλο ποιητή τον Ντίλαν Τόμας, ο οποίος ήταν θρησκευόμενος, έπινε και έφυγε σε νεαρή ηλικία, αλλά τα ποιήματά του απελευθερώνουν στον αναγνώστη τη θέληση να απελευθερωθεί, να ερωτευθεί, να πολεμήσει.

• Πώς ορίζετε την επανάσταση και τον αναρχισμό;

Ως άνθρωπος θεωρώ επαναστατικά γεγονότα την Παρισινή Κομμούνα, την Ισπανική Επανάσταση του ’36 και άλλα τέτοια παραδείγματα, όπως ο Ζαπάτα στο Μεξικό.

• Μετέχετε και σε ένα συγκρότημα ως τραγουδιστής.

Το συγκρότημα λέγεται «Ντανταΐφι Πορνοστρόικα», από τον Νταντά, τον ντανταϊσμό και το πορνοστρόικα ως ονομασία ήταν η περίοδος που δημιουργήθηκε το γκρουπ, πρόσφατη με την περεστρόικα και βλέπαμε την πορνεία, τη μαφία, τη συνολική κατάρρευση αυτών των χωρών από την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού. Το βγάλαμε λοιπόν κοροϊδευτικά πορνοστρόικα. Είχαμε ξεκινήσει ως φοιτητές από τη Μυτιλήνη και τώρα είμαστε στο Ηράκλειο. Παίζουμε βιομηχανικό πανκ.

• Ασχοληθήκατε επιστημονικά με τους μετανάστες;

Ναι, τελείωσα τη Σχολή Γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και έκανα το διδακτορικό μου με θέμα τη συνεισφορά των Αλβανών μεταναστών στην ελληνική οικονομία το 2011. Πραγματοποίησα δύο επιστημονικές δημοσιεύσεις σχετικές με τη διδακτορική μου διατριβή και μία τρίτη η οποία λέγεται «Πόλεμος και επανάσταση, η αναρχική οπτική και ο ρόλος των αναρχικών στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο». Το συμπέρασμα ήταν πως τότε έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο στο αντιπολεμικό στρατόπεδο κυρίως με τις εξεγέρσεις που έκαναν στην Ιταλία και τη Ρωσία. Επίσης το 2013 δημοσίευσα άρθρο στο περιοδικό «Ζίρο Γεωγράφικ», όπου εκτιμούσα ότι οι θάνατοι από τα μνημόνια ισοδυναμούσαν με μια μικρής κλίμακας πολεμική σύγκρουση για τα ελληνικά δεδομένα, π.χ. Βαλκανικοί πόλεμοι. Ηταν τότε περίπου δέκα χιλιάδες άνθρωποι νεκροί. Το 2010, ενώ είχα σύμβαση αορίστου χρόνου, απολύθηκα μέσα σε μια βδομάδα μετά την υπογραφή του μνημονίου, με υπουργό την κ. Μπιρμπίλη, από το Κτηματολόγιο. Απέλυσαν και άλλους, εμένα δεν με ξαναπήραν. Μου είχαν πει τότε ότι γνώριζαν την ιδεολογία μου.

Ο Παναγιώτης Ξηρουχάκης με το βιβλίο του

Παναγιώτης Γεωργουδής

ΠΗΓΗ:https://www.efsyn.gr 

Αποστολέας PANOS XIROUCHAKIS

Σας άρεσε αυτό το άρθρο;
Πατήστε για κοινοποίηση
Κρύψε την κοινοποίηση
Scroll Up