Περί Θρησκείας

I.Τι είναι η θρησκεία; Τι πρέπει να είναι;
Τι είναι η θρησκεία σήμερα; Είναι η αμετάβλητη σύνθεση όλων των λαθών, αρχαίων και σύγχρονων, η επιβεβαίωση των ολοκληρωτικών αυθαιρεσιών, η άρνηση του ελκυστικού αναρχισμού, είναι η αρχή και ο καθαγιασμός κάθε αδράνειας στην ανθρωπότητα και στον κόσμο, η απολίθωση του παρελθόντος, η μόνιμη ακινητοποίηση του.

Τι πρέπει να είναι; Η εξελισσόμενη σύνθεση όλων των σύγχρονων αληθειών· η συνεχής παρατήρηση και ένωση· η προοδευτική οργάνωση όλων των αναγνωρισμένων επιστημών, που κατευθύνονται από το παρόν στο μέλλον, από το γνωστό στο άγνωστο, από το πεπερασμένο στο απέραντο· η άρνηση του αυθαίρετου ολοκληρωτισμού· η αρχή και ο καθαγιασμός κάθε κίνησης μέσα στην ανθρωπότητα και το κόσμο, το τσάκισμα του παρελθόντος και η επερχόμενη αναγέννηση του στο μέλλον, είναι μόνιμη επανάσταση.

II.Το Συντηρητικό Έργο του Δυισμού
Ως τώρα στη Θρησκεία όπως και στη Πολιτική (και με το πολιτική εδώ εννοώ, όχι την «τέχνη του να κυβερνάς κράτη», αλλά την τέχνη της οργάνωσης της κοινωνίας· με την θρησκεία εδώ εννοώ, όχι «την λατρεία αυτού που κάποιος θεωρεί θεϊκό», αλλά τον ανθρωπιστικό δεσμό ή ιδέα). Έτσι ως τώρα δεν υπήρξαν επαναστάσεις μέσα σε αυτά· μόνο εξελίξεις, που ήταν πράγματι σε θέση να φέρουν κάποιες αλλαγές στο σύστημα, αλλά δεν άλλαξαν τίποτα επί της αρχής. Η αρχή της θρησκευτικής οικονομίας, όπως και στη πολιτική οικονομία, είναι ο Θεός· είναι ακόμη η εξουσία. Για όσο δεν καταστρέφουμε το Θεό, στον ουρανό, και την εξουσία, τον δορυφόρο του, στη γη, δεν θα έχουμε μεταμορφώσει ούτε τη θρησκεία, ούτε τη πολιτική· στην καλύτερη περίπτωση, θα έχουμε μεταμορφώσει τον θεϊσμό και τον κυβερνητισμό: το θρησκευτικό δυισμό – πνεύμα και ύλη – και το πολιτικός δυισμό – κυβερνήτες και κυβερνώμενοι. Το να μεταμορφώσεις το δυισμό, δεν είναι το ίδιο με τη συντήρηση του;

III.Ο Θρησκευτικός Κώδικας Είναι ο Ανώτατος Ποινικός Κώδικας
«Δείξε μου ποιον μισείς και θα σου πω ποιος είσαι», μιλάει η λαϊκή σοφία. – Πες μου ποια θρησκεία ακολουθείς, και θα σου πω ακόμη,
άνθρωπε του λαού, που είσαι. Δεν αποτελεί η θρησκεία, για τους άγριους λαούς, όπως και για τα βάρβαρα ή για τα πολιτισμένα έθνη, ο νόμος των νόμων, η ηθική της ηθικής; Δεν έχει καταληφθεί ο άνθρωπος από μια φανατική, δεισιδαιμονική πίστη στο Θεό, που θέτει το θείο νόμο πάνω τον ανθρώπινο νόμο και την ηθική της Εκκλησίας πάνω από την ηθική του Κράτους; Μπορεί να υπομείνει εκείνο που του επιβάλλεται, αλλά τρέφει μόνο θερμή πίστη στον άλλο. Για να κυβερνηθεί ο κόσμος, θα υπήρχε ανάγκη για ποινικούς νόμους, αστική ηθική και για μια λεγεώνα κοσμικών αρχαγγέλων, αν οι άνθρωποι είχαν τυφλή πίστη στο θρησκευτικό δόγμα; Οι στρατιές των κληρικών θα αρκούσαν για να τους κρατάνε υποταγμένους, και η φωνή των ιερέων θα ήταν πιο σημαντική στο μέλλον από τον ήχο της πανοπλίας των στρατιωτών.

IV.Η Θρησκεία Προετοιμάζει την Ίδια της την Αυτοκτονία Χρησιμοποιώντας Δίκοπο Μαχαίρι
Αν η Θρησκεία, σε αντίθεση με την ίδια της την αρχή, η οποία είναι η αποκλειστική κυριαρχία της βίαιης φυσικής δύναμης μέσα από τη πνευματική δύναμη, μια αρχή που απαγορεύει, να αναγνωρίσει για δικό της συμφέρον, το ξίφος ως κυβερνητικό εργαλείο ικανό να στραφεί εναντίον της, όπως έχουμε στη γέννηση κάθε θρησκευτικής μεταρρύθμισης, μέσω της σφαγής των πρώτων χριστιανών, για παράδειγμα, και των πρώτων Ουγγενότων – αν η θρησκεία, όπως λέω, έχει στραφεί σε πολεμιστές, αν έχει ζητήσει τη βοήθεια και την στήριξη του ξίφους, το με σκοπό να αναγκάσει σε υπακοή στους ανθρώπους ή τα έθνη που, στην αρχαιότητα, δεν είχαν ακόμα πιστέψει σε αυτή, και που, στη σύγχρονη εποχή, την είχαν χάσει. Οι πιστοί, οι πρόθυμοι δούλοι του, δεν είχαν ανάγκη αυτό το βίαιο περιορισμό για να σκύψουν και να υπηρετήσουν. Αντίθετα, είναι αυτή η άσκοπη χρήση της βίας που συνέβαλε στο άνοιγμα των ματιών τους και στο ξεβούλωμα των αυτιών τους. Σύντομα οι τρομακτικοί υπηρέτες θα γίνουν επιθετικοί επαναστάτες. Η θρησκεία, επιθυμώντας να αγκαλιάσει πάρα πολλά, θα μπορούσε μόνο να πιάσει τον εαυτό της: έδωσε ένα θανάσιμο πλήγμα σε μια αρχή.

V.Η Θρησκεία Είναι το Βαρόμετρο της Δημόσιας Λογικής
Το ότι η Θρησκεία μπόρεσε να ενεργήσει κατά αυτόν τον τρόπο, ότι υπήρξε σε όλες τις εποχές της ιστορίας η πιο ακραία προσωποποίηση της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον άνθρωπο, είναι επειδή, ως σύνθεση ψευδών επιστημών, ως εξαιρετική έκφραση αυταρχικών προκαταλήψεων, θεϊκών δεισιδαιμονιών που είχαν αντίκρισμα μεταξύ της ανθρωπότητας, ήταν αναπόφευκτο, ήταν λογικό αθροίζοντας τα όλα μαζί να τα επιβεβαιώσει, με όλη τους την φρικαλεότητα. Η θρησκεία είναι απλά το βαρόμετρο της δημόσιας λογικής και δεν κάνει τίποτα άλλο παρά υποδεικνύει μέσω των τύπων του τον γενικό βαθμό της ανύψωσης ή του υποβιβασμού της ανθρώπινης γνώσης. Η θρησκευτική ιδέα δεν είναι ικανότερη από την πολιτική στο να αντισταθεί στη μαγνητική δράση των μυαλών, να ξεφύγει από τις κινήσεις του πνευματικού θερμομέτρου. Δεδομένου ότι ένα νέο σύνταγμα σηματοδοτεί για ένα έθνος το επίπεδο της πολιτικής του προόδου, η εμφάνιση μιας νέας θρησκείας καταγράφει το επίπεδο της φιλοσοφικής του προόδου.

VI.Οι Υπάρχουσες Θρησκείες Είναι οι Διαθήκες Γενιών που δεν Υπάρχουν Πια
Μόνο με την εμφάνισή τους στον κόσμο, οι θρησκείες, όπως και τα συντάγματα, ποτέ δεν επιβεβαιώνουν τίποτα παρά τη γνώση που αποκτήθηκε την προηγούμενη μέρα και λειτουργούν πάντα ως εμπόδιο για την επιβεβαίωση της νεότερης γνώσης που θα αγκαλιάσει η κοινωνική ατμόσφαιρα του αύριο: και εδώ πρέπει να ομολογήσουμε ότι εξακολουθούν να είναι απλά η αντανάκλαση των εθνών και των ανθρώπων που προσκολλώνται με ένα είδος ηλίθιας μανίας στις νεκρές ιδέες τους, και ενδίδουν στην έλξη των ζωντανών ιδεών μόνο αφού πολιορκηθούν για πολύ μεγάλο διάστημα. Φαίνεται ότι όλοι, άνθρωποι και έθνη, συντάγματα και θρησκείες, ντρέπονται να παραδεχτούν στον εαυτό τους πως είναι ητημένοι και να παραδοθούν γκρινιάζοντας στη γοητεία ή τη συναρπαστική αποπλάνηση της ακαταμάχητης και καθολικής προόδου.

Joseph Déjacque, 1861. Πηγή

ΠΗΓΗ:https://www.provo.gr 

Σας άρεσε αυτό το άρθρο;
Πατήστε για κοινοποίηση
Κρύψε την κοινοποίηση
Scroll Up